Wielerclub de Waardrenner

Trainingskamp jeugd, nieuwelingen en junioren.
Het trainingskamp heeft mijns inziens goed aan de verwachtingen voldaan. Er hing een ontspannen sfeer onder de jongens.

Jammer genoeg bleek Niels Klein vrijdag bij aankomst al niet lekker. Ruud Klein had hem gebracht (had een vergadering voor zijn werk in de buurt), was net thuis in Nederland teruggekomen, waarna Edwin en Niels in goed overleg toch maar besloten dat Niels maar beter weer huiswaarts kon keren. Om ca 23.00 uur was Ruud toen weer terug en heeft Niels mee naar huis genomen.

Vrijdags hebben de vroegkomers om ca 15.30 uur al een kort stukje in de omgeving gefietst en oa de Kwaremont beklommen.

Toen de anderen ook aangekomen waren werd er gezamenlijk in het restaurant van het Kluisbos gegeten (pasta). Over het algemeen was het eten en de accommodatie uitstekend.

De volgende dag hebben we ’s ochtends alvast wat Vlaamse wielercultuur opgesnoven en in Oudenaarden het Museum van de Ronde van Vlaanderen bezocht. ’s Middags werd de groep voor de training in tweeën gesplitst. De Nieuwelingen en Junioren vormden een groep onder leiding van Marco Kleibeuker en Nils van Kooij onder de hoede van volgwagen l met bestuurder Edwin en gids Rien; Leo Speksnijder fietste zaterdags met Arno en Flòryn gevolgd door mij. ‘s Avonds werd Flòryn door zijn ouders afgehaald met het oog op studieverplichtingen de week erna.

Dus Leo reed ’s zondags nog alleen verder met Arno, totdat Arno in de pauze moest opgeven en bij mij in de auto stapte. Leo kon zich vervolgens nog meten met de complete groep Nieuwelingen en Junioren tijdens de middagtraining. De Junioren reden “thuisgekomen” daarna nog even een stuk en de Nieuwelingen konden zich alvast gaan douchen. Om ca 16.00 uur was iedereen weer klaar voor vertrek. De gebruikelijke groepsfoto zal natuurlijk op de site van de Waardrenner verschijnen.

Kortom een geslaagd verblijf in de Vlaamse Ardennen. Opgedane ervaring: De Vlaamse Ardennen zijn korter en feller dan de Waalse en de kasseienstroken maken het fietsen daarmee vervolgens veel verraderlijker. Daarbij komt dan ook nog de slechte staat van de Belgische wegen bovenop. Het is allemaal heel leerzaam geweest voor iedereen.

Een woord van dank aan de trainers is verder nog zeker op zijn plaats!

Ben van Ark

Gepost op 2010-03-10